عضو شورای عالی فضای مجازی:
تجهیزات قطع دائمی اینترنت از چین خریداری و وارد شده است
به گزارش سرگرمی کامپیوتری، محمد سرافراز، رئیس پیشین سازمان صداوسیما و عضو کنونی شورای عالی فضای مجازی، در گفتگو با روزنامه اینترنتی فراز به جزییاتی از فرآیند قطع اینترنت جهانی در ایران می گوید. سرافراز باور دارد که در مجموع سه نگاه کلی به مقوله اینترنت در ایران وجود دارد: 1-هوادارن قطع دائم و موقت اینترنت 2-ذی نفعانی که از تفکر گروه اول برای درآمد زایی استفاده می نمایند و در نهادهای تصمیم گیر، صاحب جایگاهند 3-طرفداران اینترنت جهانی که قربانی دو گروه اول هستند. این گفتگو را بخوانید.
به گزارش سرگرمی کامپیوتری به نقل از خبر آنلاین و به نقل از فراز، «محمد سرافراز»، رئیس پیشین سازمان صداوسیما و عضو کنونی شورای عالی فضای مجازی، در ابتدا ضمن اشاره به ناکارآمدی شورای عالی فضای مجازی و تشریح مدل حکمرانی شورایی در کشور می گوید: «ساختار شورای عالی فضای مجازی ایراد دارد. به بیانی دیگر، این شورا تا امروز ناکارآمد بوده و نتوانسته به اهدافی که مد نظرش بود برسد. اما پاسخ به این ساختار ناکارآمد، تشکیل یک ساختار ناکارآمد دیگر نیست، چون مشکل را حل نخواهد کرد. برمبنای تحقیقاتی که انجام شده، ما در کشور بالاتر از ۱۰۰ شورای عالی داریم. سه مدل شورای عالی داریم: درون بخشی، درون دولتی و درون حکومتی. شوراهای عالی درون بخشی، داخل دستگاه ها برای اعتبار بخشیدن تشکیل شده اند. شوراهای عالی درون دولتی، بین ارگان های دولتی بوجود آمده اند که از دستگاه های حکومتی هم در آن حضور دارند. مثل شورای عالی اقتصاد که متولیانش رئیس جمهوری یا وزیران هستند، اما از بخش های دیگر هم در آن حضور دارند. شوراهای عالی درون حکومتی با حضور سران سه قوا و در سطوح عالی حاکمیتی بوجود آمده اند. مثل شورای عالی فضای مجازی، شورای عالی امنیت ملی و شورای عالی انقلاب فرهنگی».
حکمرانی شورایی، مدل شکست خورده سرافراز در ادامه می گوید: «مدل حکمرانی شورایی، در مجموع ما را به اهداف نرسانده است. شورای عالی فضای مجازی هم در همین مجموعه نتوانسته به اهدافش برسد. حکمی که رهبری پیشین، ۱۵ سال پیش برای تشکیل این شورا صادر کرده اند به شرح زیر است: گسترش فزاینده فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی خصوصاً شبکه جهانی اینترنت و آثار قابل توجه آن در ابعاد زندگی فردی و اجتماعی و ضرورت سرمایه گذاری وسیع و هدفمند در جهت بهره برداری حداکثری از فرصتهای ناشی از آن در جهت پیشرفت جامع کشور و عرضه خدمات گسترده و مفید به اقشار مختلف مردم و همینطور لزوم برنامه ریزی و هماهنگی مستمر به منظور صیانت از صدمه های ناشی از آن اقتضا می کند که نقطه کانونی متمرکزی برای سیاست گذاری، تصمیم گیری و هماهنگی در فضای مجازی کشور به وجود آید»؛ و بدین سبب شورای عالی فضای مجازی تشکیل شد.
هدف عمده تشکیل این شورا این بود که از ظرفیتهای اینترنت استفاده گردد و البته فکری به حال صدمه هایش هم بشود. اما [این هدف محقق نشده و] امروز در کشور سه گروه و سه دیدگاه نسبت به اینترنت وجود دارد.»
گروه اول: وصل لازم نیست، قطع کنید! این عضو شورای عالی فضای مجازی ضمن بیان این که گروه اول باور دارد که اینترنت باید بطور دائم برای عموم مردم قطع شود، می گوید: «به عقیده ی این گروه، نیاز مردم به اینترنت باید بوسیله سکوهای داخلی تامین گردد و اینترنت جهانی در اختیار گروهی خاص، محدود و کنترل شده باشد».
وی در ادامه می گوید: «تجهیزات موردنیاز برای فراهم کردن این شرایط از چین خریداری و وارد شده است. در چین اینترنت جهانی برای عموم مردم قطع شده و بطور محدود در اختیار عده ای خاص قرار داده شده است. در آن کشور، به جهت اینکه روایت حکومت بر کشور حاکم باشد، ساز و کاری به نام «سیستم نیکان» برای اینترنت به وجود آورده اند. این سیستم، خبرهای بین المللی و اتفاقات جهانی را دریافت می کند، پالایش می کند و در اختیار حزب کمونیست می گذارد. وزارت ارتباطات چین این سیستم را به وجود آورده است. مقامات حزب کمونیست هم برای حفظ روایت رسمی حکومت چین، از این طریق اخبار را کسب می کنند».
سرافراز در ادامه می گوید: «دولت چین روی داده ها و سایت های خارجی کنترل شدیدی دارد. مردم هم بوسیله «چاینا تلکام» به گونه ای کنترل شده و بسیار محدود اینترنت دریافت می کنند، اما سرویس هایی مثل گوگل بطور کامل قطع است. تفاوت چین با ما این است که چین، در ازای قطع گوگل، موتور جستجوی قدرتمندی جهت استفاده مردم ساخته است».
محمد سرافراز، عضو شورای عالی فضای مجازی گروه دوم: ذی نفعانِ صاحب صندلی رئیس پیشین سازمان صدا و سیما در ادامه ضمن اشاره به ذی نفعان قطع اینترنت که اتفاقا در نهادهای تصمیم ساز پست و مقام دارند، می گوید: «نگاه دیگر، مربوط به ذی نفعانِ قطع اینترنت است که در شوراهای عالی تصمیم گیری و تصمیم سازی صاحب جایگاهند. قطع اینترنت برای این گروه یک فرصت است و آنها بابت هر فرصتی که برایشان پیش بیاید، به دنبال کسب درآمد خودشان هستند. این فرصت یک مرتبه بوسیله مسدود شدن برخی از شبکه های اجتماعی و پلت فرم های خارجی پیش می آید و آنها از این فرصت، با فروختن فیلترشکن برای کسب درآمد استفاده می نمایند. امروز فرصت جدیدتر و بزرگتری به نام «اینترنت پرو» خلق کرده اند».
سرافراز در ادامه می گوید: «همانطور که قبل تر گفتم، برای دادن اینترنت محدود و کنترل شده به عده ای خاص، سخت افزارها و نرم افزارهایی از چین تهیه شده است. ذی نفعانی که به آنها اشاره کردم، همین مسئله را به یک فرصت مبدل کرده اند تا اینترنت را به صورت بسیار گران قیمت در قالب «اینترنت پرو» به مردم بفروشند و کسب درآمد کنند. مثل این می ماند که شما در سرزمینی با وفور آب باشید، اما شما را مجبور کنند برای یک بطری آب و برای رفع تشنگی، هزینه گزافی بپردازید».
سرافراز در جواب این پرسش که چه کسانی پشت پرده تصویب و اجرای اینترنت پرو هستند، اظهار داشت: «اپراتورهایی که به سیستم های حاکمیتی وصلند و در شوراهای عالی نقش دارند و تصمیم گیری می کنند. ذی نفعان نباید در نظام های تصمیم گیری دخالت مستقیم داشته باشند. یا باید ذی نفع نباشند، یا باید از شغل ذی نفعی شان کناره گیری کنند».
گروه سوم: وصل! لازم نیست قطع کنید. سرافراز ضمن اشاره به گروه سوم می گوید: «این گروه اصولاً اینترنت را بعنوان یک فرصت برای دسترسی به علوم و تکنولوژی های نوین جهانی می دانند. از دید این گروه، اهداف اینترنت بدون قرار گرفتن در اختیار عموم مردم، قابل تحقق نیست. بعنوان مثال، مدلهای هوش مصنوعی در صورتی می تواند کارش رو خوب انجام بدهد که بتواند از تک تک انسان های روی کره زمین داده هایی جمع آوری کند. به باور این گروه، ارتباطات ارزان جهانی، اقتصاد دیجیتال با همه ی شاخه های روبه گسترش خود، آموزش های متوع مجازی، هوش مصنوعی و تمام تکنولوژی های جدید امروز و آینده جهان، همه در سایه ی اینترنت جهانی به وجود می آید. این به آن مفهوم نیست که اینترنت تهدیدی برای جوامع ندارد. این تهدیدها را باید مدیریت کرد».
چرا اینترنت قطع است؟ محمد سرافراز به اشاره به چند روایت عمومی از علت قطع سراسری اینترنت می گوید: «امروز عمدتا گفته می شود که اینترنت به دلیل حفظ امنیت قطع شده و برای آن سه دلیل می تراشند. یک: برای ممانعت از حمله ی سایبری. دو: برای ممانعت از شناسایی و ترور مسئولان کشور سه: برای ممانعت از انتشار مطالبی که امنیت روانی جامعه را به خطر می اندازند. پاسخ من به این علل این است».
وی در ادامه می گوید: «تا امروز مشخص شده که قطع اینترنت برای ممانعت از تهاجمات سایبری اساسا ایده ی موفقی نبوده است. چون در جنگ های ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، اتفاقا قوی ترین تهاجمات سایبری در دوره ی قطع اینترنت اتفاق افتاده است. قطع اینترنت برای ممانعت از ترور مسئولان هم همین حکایت را دارد. این ترورها قبل، در حین و پس از قطع اینترنت ادامه داشته است. در بحث امنیت روانی جامعه هم از دید من دو اتفاق، به امنیت روانی جامعه لطمه بیشتری زده است. اول: از بین رفتن کسب وکارها در جامعه ای که گرفتار تحریم های سنگین و تورم است. دوم: تبعیض های ناروا با دادن اینترنت سفید به عده ای و اینترنت پرو به صاحبان مال و ثروت».
منبع: سرگرمی كامپیوتری
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب