پروتکل V۲Ray فرشته نجات یا درگاه نفوذ
به گزارش سرگرمی کامپیوتری، یک اصل ثابت در امنیت سایبری وجود دارد: «اگر برای محصولی پول نمی پردازید، شما خودتان محصول هستید.»
غزال زیاری- وضعیت زیرساخت اینترنت در هفته های اخیر، اکوسیستم دیجیتال را با چالش بی سابقه ای مواجه کرده است.
در شرایطی که دسترسی به پلت فرم های بین المللی محدود و اینترنت به شکل ملی در دسترس می باشد، بسیاری از کاربران برای حفظ ارتباطشان با جهان خارج، به ناچار به سراغ ابزارهای پیچیده ای مثل استارلینک، VPNهای مجانی و کانفیگ های شخصی سازی شده روی پروتکلهای V۲Ray و Xray رفته اند.
در این بین فروماندگی برای اتصال، بستر ایده آلی برای بازیگران مخرب فراهم آورده که با انتشار فایل های APK آلوده و پروکسی های ناامن و تنظیمات مخرب، دستگاه های کاربران را به «زامبی» در شبکه های بات نت تبدیل نموده یا از آنها بعنوان ابزارهای جاسوسی بهره گیرند. در این مقاله می خواهیم تا به کالبدشکافی خطرهای این ابزارها برای امنیت فردی بپردازیم:
یکی از مفاهیم مهم برای درک خطرهای ابزارهای دور زدن فیلترینگ، نحوه تعامل این ابزارها با هسته سیستم عامل اندروید است.
اکثر برنامه های VPN برای ایجاد یک تونل ایمن، نیاز به مجوزی تحت عنوان BIND_VPN_SERVICE دارند. این مجوز به برنامه اجازه می دهد تا کنترل کامل ترافیک ورودی و خروجی دستگاه را در دست بگیرد. در حالی که این توانایی برای حفظ حریم خصوصی طراحی شده، اما برخی از توسعه دهندگان از آن بعنوان ابزاری برای پایش دقیق کارهای آنلاین کاربر استفاده می نمایند.
ریسک دسترسی های حساس در VPNهای رایگان
قات امنیتی حاکی از آنست که درصد بالایی از VPN های اندرویدی، دسترسی هایی فراتر از نیاز عملیاتی خود درخواست می کنند.
جالب اینجاست که حتی اگر یک VPN مدعی رمزنگاری داده ها باشد، وقتی مجوز مدیریت شبکه را دارد، می تواند قبل از رمزنگاری یا بعد از رمزگشایی در مقصد (در صورت کنترل سرور)، به محتوای پیام ها، اسامی کاربری و پسورد ها دسترسی پیدا کند.
خطر تولد «زامبی های دیجیتال» در سایه قطعی اینترنت
ر ادبیات امنیت سایبری، «زامبی» به دستگاهی گفته می شود که به بدافزار آلوده شده و بدون اطلاع صاحبش، دستورات یک مهاجم ازراه دور را اجرا می کند. در حالی که اینترنت قطع می شود و مردم به دنبال هر راهی برای اتصال هستند، بدافزارهای بات نت در چارچوب فایل های APK و با اسامی وسوسه انگیزی مثل «VPN پرسرعت رایگان» یا «فیلترشکن استارلینک» منتشر می شوند.
گوشی شما، پناهگاه جدید مجرمان اینترنتی
زارش های جدید از شناسایی یک تهدید سایبری گسترده به نام «PROXYLIB» در سال ۲۰۲۶ خبر می دهند. در این عملیات نفوذ، بیشتر از ۲۹ اپلیکیشن فیلترشکن (VPN) در فروشگاه های معتبر و غیررسمی شناسایی شده اند که گوشی کاربران را بدون اطلاع آنها به یک ابزار واسطه برای مجرمان تبدیل می کنند.
بر طبق این گزارش، این برنامه ها بعد از نصب، گوشی شما را به یک «نود پروکسی مسکونی» تبدیل می کنند؛ به این معنا که افراد ناشناس در نقاط دیگر جهان، کارهای اینترنتی خویش را از راه اتصال گوشی شما انجام می دهند.
پیامدهای خطرناک این بدافزار برای کاربران این سوءاستفاده امنیتی می تواند تبعات جدی و جبران ناپذیری بهمراه داشته باشد:
کاهش سرعت و عمر دستگاه: این فرایند به شکل مخفیانه از حجم اینترنت و توان باتری گوشی بهره می گیرد که نتیجه آن کندی شدید دستگاه و تخلیه زودهنگام شارژ است.
خطر پیگرد قانونی برای کاربر: از آنجا که مجرمان با هویت اینترنتی (IP) گوشی شما دست به اقدامات مجرمانه مثل حمله به بانکها می زنند، در صورت ردیابی، شما از نظر سیستمی بعنوان عامل جرم شناخته خواهید شد.
تجارت سیاه با اینترنت کاربران: بعضی از این نرم افزارها (مانند پلت فرم LumiApps) در ازای عبور ترافیک غیرقانونی از گوشی شما، مبالغی را بعنوان پاداش به توسعه دهندگان این برنامه های مخرب پرداخت می کنند.
کارشناسان سفارش می کنند برای حفظ امنیت اطلاعات و پیشگیری از سوءاستفاده های حقوقی، از نصب فیلترشکن های نامعتبر و ناشناس جداً خودداری کنید.
فایل های APK ناشناس: درگاه ورود تروجان های بانکی و جاسوسی
نصب فایل های خارج از فروشگاه رسمی اینروزها به یک هنجار تبدیل گشته، اما این عمل سیستم های حفاظتی همچون Google Play Protect را دور می زند. بدافزارهایی مثل Albiriox و Klopatra که در سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ شناسایی شده اند، از همین طریق قربانیان خویش را جذب می کنند.
مکانیسم عملکرد تروجان های پیشرفته (RAT)
تروجان های دسترسی از دور (RAT) فراتر از یک بدافزار ساده اند و در عمل یک نسخه «روح» از گوشی شما در اختیار مهاجم قرار می دهند.
این بدافزارها از تکنیکی به نام «حمله هم پوشانی» استفاده می نمایند و وقتی کاربر اپلیکیشن بانکی اش را باز می کند، بدافزار یک صفحه جعلی دقیقا مشابه صفحه بانک روی آن نمایش می دهد. کاربر اطلاعات ورود را وارد میکند و این اطلاعات مستقیماً به سرور مهاجم ارسال می شود.
خطرات V۲Ray و کانفیگ های ناشناس
پروتکل های جدیدی همچون VMess، VLESS و Trojan که در چارچوب ابزارهای V۲Ray، V۲Boxو Xray استفاده می شوند، از آنجائیکه توانایی بالایی در دور زدن فیلترینگ و مخفی سازی ترافیک دارند، بشدت محبوب شده اند. البته باید مدنظر داشت که استفاده از «کانفیگ های رایگان» که در کانال های تلگرامی منتشر می شوند، خطرات فنی زیادی دارد:
ریسک های تزریق JSON و نشت داده
کانفیگ های V۲Ray فایل هایی با ساختار JSON هستند. اگر این فایل ها توسط افراد غیرقابل اعتماد تولید شده باشند، می توانند لطمه پذیری های نرم افزاری را فعال کنند.
تزریق داده های مخرب: مهاجم می تواند با دستکاری ساختار JSON، رفتارهای غیرمنتظره ای در اپلیکیشن بوجود آورد که منجر به افشای حافظه یا نشت آدرس های آی پی واقعی کاربر می شود. انگشت نگاری: بر اساس گزارش شرکت امنیتی ۷ASecurity، بسیاری از تنظیمات پیش فرض در V۲Ray اجازه می دهند که مهاجم، ترافیک کاربر را به سادگی شناسایی و از سایر ترافیک های عادی وب (مانند HTTPS واقعی) تمایز دهد. نشت متا دیتا و SNI Sniffing
در پروتکل هایی مثل VLESS که برای مخفی کاری از TLS استفاده می نمایند، قابلیتی به نام SNI (Server Name Indication) وجود دارد.
اگر کانفیگ به درستی تنظیم نشده باشد، نام وب سایت هایی که کاربر قصد بازدید از آنها را دارد در دست دهی اولیه (Handshake) به شکل غیررمزنگاری شده ارسال می شود. این امر به سرور پروکسی و همین طور ناظران شبکه اجازه می دهد تا دقیقا بدانند کاربر درحال مشاهده چه محتوایی است.
پروکسی های تلگرام (MTProto): توهم امنیت و واقعیت نشت آی پی
خیلی از کاربران در زمان قطع اینترنت، به پروکسی های داخلی تلگرام متکی هستند. بااینکه تلگرام محتوای پیام ها را رمزنگاری می کند، اما استفاده از پروکسی های ناشناس ممکنست منجر به افشای هویت دیجیتال کاربر شود.
۱. آسیب پذیری کاربران در مقابل لینک های پروکسی: تحقیقات نشان داده که لینک های پروکسی تلگرام (t.me/proxy) می توانند به شکلی طراحی شوند که بمحض کلیک کاربر، آدرس آی پی واقعی او را برای سرور مهاجم ارسال کنند، حتی قبل از آنکه کاربر پروکسی را فعال کند.
۲. جمع آوری متا دیتا: اپراتور یک پروکسی مجانی شاید نتواند پیام های شما را بخواند، اما می تواند بفهمد که شما در چه ساعاتی از شبانه روز آنلاین هستید، با چه کسانی (از طریق حجم ترافیک) بیشترین تعامل را دارید و موقعیت مکانی تقریبی شما کجاست.
این اطلاعات برای شناسایی و رهگیری افراد در شرایط بحرانی پرارزش است.
VPNهای رایگان: تجارت با حریم خصوصی
یک اصل ثابت در امنیت سایبری وجود دارد: «اگر برای محصولی پول نمی پردازید، شما خودتان محصول هستید.» VPNهای رایگان، برای بقا به منابع مالی نیاز دارند و این منابع به طور معمول از راه تخریب امنیت کاربر تامین می شود.
تزریق کدهای جاوا اسکریپت و تبلیغات مخرب
بعضی از VPN های مجانی از تکنیک «پروکسی های غیرشفاف» استفاده می نمایند. در این حالت، برنامه کدهای جاوا اسکریپت مخربی را در ترافیک وب کاربر تزریق می کند. این کدها می توانند:
تبلیغات ناخواسته در صفحاتی که کاربر مشاهده می کند نمایش دهند. رفتار کاربر را در سایت های مختلف ردیابی کنند. به منظور سرقت اطلاعات بانکی، کاربر را به سایت های فیشینگ هدایت کنند.
بررسی ۸۰۰ VPN مجانی نشان داد که حدود ۱۸٪ از آنها اصلاً از هیچ پروتکل رمزنگاری استفاده نمی کردند، به این مفهوم که تمام داده های کاربر در طول مسیر برای هر کسی قابل خواندن بوده است.
برای توضیح خطرهای احتمالی به کاربرانی که دانش فنی ندارند، می توان از این مثال ها استفاده کرد:
۱. فیلترشکن مثل یک تونل تاریک است: فرض کنید در یک جاده درحال حرکت هستید و همه شما را می بینند. VPN برای شما یک تونل مخفی می سازد.
اما اگر یک فرد ناشناس این تونل را به شکل مجانی برای شما ساخته باشد، ممکنست در اواسط راه، دیوارهای تونل از جنس شیشه ساخته باشد یا در آخر تونل، تمام وسایل شما را بازرسی کنند.
۲. زامبی شدن مثل تسخیر خانه است: نصب یک APK آلوده مثل اینست که کلید خانه تان را به یک غریبه بدهید. او به شما اجازه می دهد تا در خانه زندگی کنید، اما شب ها وقتی خواب هستید، از تلفن و برق خانه شما برای انجام کارهای تبهکارانه بهره می گیرد و وقتی پلیس هم در جریان قرار بگیرد، شما مقصر خواهید بود.
راهکارهای حفاظتی و سفارش های فنی برای کاربران رعایت این نکات برای کاهش ریسک ضروری است: استفاده از احراز هویت دو مرحله ای (۲FA) غیر پیامکی نصب برنامه فقط از Google Play یا GitHub رسمی استفاده از Lockdown Mode در iOS استفاده از ابزارهای اوپن سورس و حسابرسی شده تشخیص لینک های مخرب کانفیگ:
کاربران باید یاد بگیرند که نشانه های خطر در لینک های V۲Ray را شناسایی کنند:
دامنه های عددی: اگر آدرس سرور فقط یک آی پی (مثلاً ۱.۲.۳.۴) است و نام دامنه ندارد، ریسک بالاتری دارد. پارامترهای مشکوک: وجود allowInsecure=true در لینک به معنای غیرفعال کردن بررسی امنیت گواهی (Certificate) است که مسیر را برای حملات باز می کند. کوتاه کننده های لینک: لینک هایی که با Bitly یا TinyURL کوتاه شده اند، مقصد واقعی خویش را پنهان می کنند و باید با احتیاط باز شوند.
قطع اینترنت، کاربران را در موقعیت انتخاب بین «انزوای کامل» و «اتصال پرخطر» قرار داده است.
یافته ها نشان میدهد که بخش بزرگی از ابزارهای مجانی و فایل های انتشار یافته در فضای غیررسمی، نه جهت کمک به کاربر، بلکه با هدف بهره برداری از منابع دستگاه او یا جاسوسی طراحی شده اند. تبدیل شدن گوشیهای هوشمند به زامبی های دیجیتال در عملیاتی مثل PROXYLIB، نشان دهنده ابعاد وسیع و سازمان یافته این تهدیدات است.
تنها طریق برخورد با این تهدیدها، یک کاربر عادی فقط باید دانش فنی خویش را افزایش دهد. بالاخره، باید به یاد داشت که در فضای دیجیتال امروز، امنیت و دسترسی دو روی یک سکه هستند و بی توجهی به یکی، دیگری را نیز از بین خواهد برد.
منابع: scworld، ۷asecurity، torguard، computing، malwarebytes، zdnet
۲۲۷۲۲۷
منبع: سرگرمی كامپیوتری
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب